ارزیابی پتانسیل ژئوتوریسم غار اسپهبد خورشید، جنگل و رودخانه اطراف بر اساس مدل‌های پرالونگ و کوچین در حوزه آبخیز تالار

نویسندگان

1 دانشیار گروه علوم و مهندسی آبخیزداری دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری

2 استادیار گروه علوم و مهندسی آبخیزداری دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری

چکیده

امروزه ژئوتوریسم با تکیه بر پدیده های زمین شناسی و ژئومورفولوژی بطور فزاینده ایی درحال رشد است. در نتیجه شناسایی و ارزیابی این پدیده های طبیعی بعنوان اهداف گردشگری میتواند در توسعه منطقه کمک نماید.بنابراین هدف این مقاله ارزیابی پتانسیل غار اسپهبد خورشید، جنگل و رودخانه اطراف آن در منطقه شهرستان سوادکوه در حوزه آبخیز تالار برای گردشگری و ایجاد اشتغال می-باشد. برای انجام این تحقیق از روش توصیفی-تحلیلی شامل مطالعات کتابخانه‌ای و میدانی استفاده شد. جهت دستیابی به این هدف نقشه‌های توپوگرافی، زمین‌شناسی و اطلاعات حاصل از بازدید‌های میدانی و پرسشنامه به عنوان اطلاعات اولیه و ابزار تحقیق بوده‌اند. این اطلاعات با روش‌های پرالونگ و کوچین مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج مربوط به روش پرالونگ نشان داد که غار اسپهبد خورشید به عنوان معروف‌ترین غار استان مازندران، بیشترین امتیاز (74/0) را از نظر عیار گردشگری به خود اختصاص داده‌ و جنگل و رودخانه خطیرکوه به ترتیب با امتیاز 53/0 و 51/0 در رتبه‌های دوم و سوم قرار دارند. از نظر عیار میزان بهره‌‌وری، امتیاز غار اسپهبد خورشید و رودخانه خطیر کوه تقریبا مساوی بوده (87 و 88) ولی امتیاز جنگل با مقدار 81/0 اندکی کمتر است. همچنین امتیاز کیفیت بهره‌وری غار (31) و جنگل و رود خطیرکوه 25/0 محاسبه شده است. میانگین ارزش بهره‌وری رود خطیرکوه 65/0، غار 59/0 و جنگل 53/0 بدست آمده است. به طور کلی این مقادیر در مدل پرالونگ مبین پتانسیل گردشگری بالا هستند. بر اساس نتایج حاصل از روش کوچین، غار اسپهبد خورشید با ارزش نهایی 5/18، رودخانه خطیرکوه با ارزش نهایی 75/16 و جنگل اطراف غار با ارزش نهایی 75/11 به ترتیب در اولویت سرمایه‌گذاری و توسعه گردشگری قرار دارند.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Evaluation of geotourism potential of Espahbod Khorshid Cave, forest and surrounding river based on Peralong and Kochin models in Talar watershed

نویسندگان [English]

  • Ghorban VahabzadahKbriya 1
  • Sayed Ramazan Mosavi 2
2 Assistant Professor of Watershed Management Science and Engineering, Sari University of Agricultural Sciences and Natural Resources.
چکیده [English]

Today, Geotourism is increasingly growing with emphasazing geological and geomorphological phenomena. In result,identifying and evaluating these natural phenomenon as tourism purpose can be help in regional developing. Therefor the purpose of this article is to evaluate the potential of Espahbod Khorshid Cave, the forest and the surrounding river in the low-lying area of Savadkuh city in the Talar watershed for tourism and job creation. To do this, a descriptive-analytical method including library and field studies was used. To achieve this goal, topographic maps, geology and information from field visits and questionnaires were used as primary information and research tools. Then, this information was analyzed by Peralong and Cochin methods. The results of Pralong method showed that Espahbod Khorshid cave, as the most famous cave in Mazandaran province, has the highest score (0.74) in terms of tourism and Khatirkuh forest and river with a score of 0.55and 0.51 respectively are in the second and third ranks in terms of tourism value. In terms of productivity, the score of Espahbod Khorshid Cave and Khatir Kuh River is equal and indicates the high potential of these two places for tourism.Also,the productivity quality score of cave (31) and Khatirkuh forest and river has been calculated 0.25. The average productivity value of Khatirkuh river is 0.65 cave is 0.59 and forest is 0.53 in terms of tourism value. Based on the results of Kuchin method, Espahbod Khorshid cave with a final value of 18.5, Khatirkuh river with a final value of 16.75 and the forest around the cave with a final value of 11.75 are in the priority of investment and development of tourism industry, respectively.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Espahbod Khorshid Cave
  • Peralong and Kuchin model
  • Talar Watershed
  • geotourism

مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده
انتشار آنلاین از تاریخ 22 خرداد 1400
  • تاریخ دریافت: 22 فروردین 1400
  • تاریخ بازنگری: 19 خرداد 1400
  • تاریخ پذیرش: 22 خرداد 1400