کانسار پلی متال لک در 36 کیلومتری جنوب غرب بوئین زهرا، در کمربند آتشفشانی ارومیه – دختر و در بخش غربی زون ایران مرکزی قرار دارد. براساس شواهد صحرایی و مطالعات سنگ شناسی، قدیمی ترین رخنمون های گستره مورد مطالعه را سنگهای آذرآواری – آتشفشانی ائوسن تشکیل می دهند. تنوع وسیعی از سنگ های آتشفشانی، آتشفشانی- رسوبی، گدازه های آندزیتی، آندزیت بازالت، داسیت، تراکی آندزیت، توفها و ایگنمبریت محدوده لک را در بر می گیرد. کانه سازی درمنطقه به دو شکل هیپوژن گرمابی شامل گالن، اسفالریت، پیریت، کالکوپیریت و مگنتیت و کانه سازی سوپرژن شامل سروزیت، کالکوسیت، بورنیت و اکسیدها و هیدروکسیدهای ثانویه آهن (هماتیت و گوتیت) روی داده است. مهمترین باطله های پرکننده فضاهای خالی شامل کوارتز شانه ای، باریت و سیلیس به صورت بافتهای برشی، نواری، افشان و کلوفرم است. همراه با کانه سازی رگه ای، زونهای دگرسانی سریسیتی، آرژیلیکی، کائولینیتی، سیلیسی و پروپیلیتی تحت کنترل فرآیندهای زمین ساختی و دگرسانی گرمابی تشکیل شده است.
میانبارهای سیال کانی سازی پلی متال لک شامل فازهای مایع و گاز هستند. مطالعه میانبارهای سیال نشان داد که دمای یکنواختی آنها بین 160 تا 280 درجه سانتیگراد و میزان شوری آنها بین7/0 تا 35/16درصد وزنی معادل نمک طعام تغییر می کند. مقایسه دمای یکنواختی( TH ) و شوری میانبارهای سیال منطقه مورد مطالعه با سایر کانسارهای هیدروترمال دنیا نشان می دهد که این کانسار از نوع اپی ترمال نوع سولفیداسیون پایین می باشد.